Intro podcastu ustawia poznawczą ramę na następne 30 minut. Ten preset sygnalizuje „mądry, ciekawski, wart uwagi” — jazzowy kontrabas, szczotkowane bębny, piano Rhodes. Taki rodzaj intra, na którym NPR zbudowało pokolenie.
Kinematyczne orkiestracje czytają się jako „dramat” — odpowiednie dla true crime lub wiadomości, off-brand dla programów wywiadów, biznesu i dyskusji tematycznych, które stanowią większość rynku podcastów. Jazzowe oprawy czytają się jako „przemylana rozmowa” bez zamknięcia w wąskim gatunku.
Jest zmiksy dla niej — kontrabas jest zrolowany poniżej 60 Hz, żeby uniknąć mętnych artefaktów, które AAC wprowadza w sub-basach, a piano Rhodes siedzi w zakresie 200 Hz–2 kHz, gdzie stratne kodeki najlepiej zachowują szczegóły. Wynik brzmi czysto nawet przy 64 kbps.
Akord ląduje w 13. sekundzie i trwa przez 2 sekundy. Nagraj głosowy tag z nazwą programu o długości ~1,5 sekundy i umieść go na akordzie — muzyka podtrzymuje od spodu, nazwa ląduje na satysfakcjonującym rozwiązaniu. Standardowy wzorzec intra podcastowego.
30 sekundOutro podcastu pełni podwójną rolę — emocjonalne zamknięcie plus odczyt sponsora plus zajawka kolejnego odcinka. Ten preset daje wszystkim trzem przestrzeń do oddychania. Fingerpicking na nylonowej gitarze, bębny szczotkowe, pad Rhodes. Nigdy nie osiąga szczytu.
BPM · 88–98
1 minutaPodcasty wywiadowe mają naturalne cisze — edytorska rzeczywistość jest taka, że często potrzebują podkładu, by złagodzić przerwy bez sygnalizowania „segment B”. Ten preset rozwiązuje ten problem. Czysty pad ambient, bez rytmu, zaprojektowany do bycia niewidocznym aż do potrzeby.
BPM · 70–80
