Een genretag is, voor het model, een coördinaat. Het beperkt het gebied waarin het bereid is rond te dwalen. Het garandeert niet dat de resulterende track klinkt als de specifieke plaat die in jouw hoofd zit, en dat als garantie behandelen is de snelste manier om teleurgesteld te worden door elke generatie die je vraagt.
Tags zijn zaadjes, geen contracten
Wanneer je "synthwave" uit het dropdownmenu kiest, vertel je het model: het gebied dat ik wil is ergens met saw-wave baslijnen, gated drums en ergens een shimmer pad. Je vertelt het niet welke subregio van synthwave — Carpenter-gespannen, Drive-soundtrack- helder, vaporwave-gesmolten — je woont. Om daar te komen, moeten de prompt en sfeer werk doen dat de genretag niet kan.
Combineer elke tag met een tegentag
Een verrassend betrouwbare truc: geef het model één genretag en één sfeer die er niet vanzelfsprekend bij hoort. "Synthwave + teder." "Trap + nostalgisch." "Folk + paranoïde." Het model moet onderhandelen tussen de twee, en in die onderhandeling zitten de interessante generaties. Twee tags die het met elkaar eens zijn, produceren het gemiddelde; twee tags in mild conflict produceren een take.
Wanneer je de tag helemaal moet laten vallen
Als de prompt al specifiek genoeg is — "een nummer dat klinkt als het moment nadat een brandalarm stopt in een leeg kantoorgebouw" — kan de genretag je tegenwerken. Het model zal proberen een genre over een beeld te leggen dat er geen nodig heeft. Laat in die gevallen het genredropdown met rust en laat de prompt het hele gewicht dragen.